Opis obiektu

Walcownia Cynku w Katowicach - Szopienicach to zabytek wpisany w industrialne dziedzictwo regionu, który realnie wpłynął na rozwój Śląska. Jest jednym z pomników historii potężnego przemysłu hutniczego dającego nie tak dawno pracę i utrzymanie dla wielu pokoleń- mieszkańców Katowic.

Walcownię Cynku wybudowano w 1904 roku w pobliżu Huty Bernhardi oraz linii kolejowej Szopienice-Siemianowice. Położenie to było korzystne ze względu na dostawy surowca oraz wywóz blach cynkowych koleją. Wybudowana hala główna Walcowni Cynku miała 91 metrów długości i 20 metrów szerokości oraz pomieszczenie maszynowni o długości 70 metrów i szerokości 6 metrów. W latach 1915-1917 dobudowano nową halę, wydłużając obiekt o kolejne 91 m w kierunku zachodnim. W 2002 roku, po prawie 110 latach pracy ostatecznie zakończono produkcję w Walcowni Cynku. W tym miejscu można poczuć klimat pracy i dawnej produkcji. W 2013 r. niszczejący budynek walcowni zakupiony został przez Fundację Ochrony Dziedzictwa Przemysłowego Śląska, która po 3 latach odbudowy i zabezpieczania budynku uruchomiła Muzeum Hutnictwa Cynku WALCOWNIA.

W hali głównej walcowni zlokalizowane są urządzenia, które zapewniały prawidłowy ciąg technologiczny produkcji blach. Ciąg technologiczny składa się z: dwóch pieców do topienia o pojemności 50 ton, pieca grzewczego do płyt, karuzeli odlewniczej z 24 formami chłodzonymi wodą, walcarki wstępnej, 3 walcarek wykańczających, 2 nożyc wstępnych do cięcia blach, 2 nożyc wykańczających do blach. Zespół walcarek napędzany był czterema maszynami parowymi. Budynek objęty jest ochroną konserwatorską wraz z walcarkami i maszynami parowymi. 

 

Walcownia Cynku - zdjęcie archiwalne

  • Opis obiektu
  • Opis obiektu
  • Opis obiektu
  • Opis obiektu
  • Opis obiektu
  • Opis obiektu
  • Opis obiektu
  • Opis obiektu
  • Opis obiektu
  • Opis obiektu
  • Opis obiektu